در این مقاله تاثیر برخی زیر گروه های سیلو با خاصیت شبه پوشش –اجتناب پذیری و F- متمم پذیری را بر ساختار گروه های متناهی بررسی می کنیم و یک سری از نتایج شناخته شده را تعمیم می دهیم.

هدف این مطالعه، بررسی تاثیر پوشش های زیست تخریب پذیر در دو نوع کاغذ پایه بوده است. بدین منظور از دو نوع کاغذ پایه متفاوت (کرافت لاینر و چاپ و تحریر کارخانه چوب و کاغذ مازندران)، استفاده شد. مواد پوشش دهی با مواد جامد 30 درصد، دارای خاک رس (100 قسمت) و نشاسته کاتیونی (12 قسمت) بود، و از دو نوع متصل کنندهPLA  (10 قسمت) وPVA  (10 قسمت) برای دو ترکیب پوشش دهی استفاده شد. پوشش دهی با دو ترکیب پوششی زیست تخریب پذیر و به روش غوطه وری در دو زمان 1 و 2 دقیقه انجام شد. پس از غوطه وری، نمونه ها در دمای 25 درجه سانتی گراد و رطوبت 54 درصد، در دمای اتاق خشک شدند. مشخصات فیزیکی کاغذهای شاهد و پوشش شده مانند مقاومت به عبور هوا یا تخلخل، ضخامت، جرم و جذب آب (Cobb60) تعیین گردید. مطابق انتظار، افزایش زمان تیمار، موجب کاهش تخلخل و افزایش وزن پوشش در نمونه ها شد، ولی از نظر خواص ممانعتی، ترکیب PVA موثرتر از PLA بود. کلیه نمونه های تیمار شده نسبت به نمونه های شاهد، دارای مقاومت به عبور هوای بیشتری بودند و به علت افزایش مویینگی در بافت کاغذ، جذب آب در کلیه نمونه ها بیشتر شد. با بررسی تجزیه واریانس مشخص شد که، نوع ترکیب و زمان پوشش دهی، اثر معناداری در تخلخل و وزن پوشش کاغذ دارند. سپس با انجام محاسبات، مقادیر ضخامت و چگالی پوشش به دست آمد، که وضعیت جذب آب آن ها را تایید کرد. ترشوندگی سطح کاغذ به وسیله این تیمارها افزایش یافت.

فیلم ها و پوشش های خوراکی لایه نازکی از مواد هستند که هم در سطح و هم بین لایه های مختلف ماده غذایی استفاده می شوند. بیوپلیمرهایی از قبیل پلی ساکاریدها، پروتئین ها، لیپیدها و مخلوط های آن ها برای تهیه فیلم ها و پوشش های خوراکی به کار می روند. با توجه به تقاضای مصرف کنندگان برای دسترسی به موادی با کیفیت بالا و نگرانی آن ها به دلیل مشکلات ناشی از مصرف نگهدارنده های مصنوعی و نیز نگرانی های زیست محیطی ناشی از تجمع پلیمرهای مصنوعی، ایده استفاده از بیوپلیمرهای زیست تخریب پذیر به عنوان جایگزینی مناسب برای بسته بندی های پلاستیکی قوت گرفت. بازدهی و خواص کاربردی فیلم ها و پوشش های خوراکی مربوط به خواص ذاتی مواد تشکیل دهنده فیلم یعنی بیوپلیمرها، نرم کننده ها و دیگر افزودنی هاست. مفیدترین خواص فیلم ها و پوشش های خوراکی قابلیت خوردن و زیست تخریب پذیری آن هاست. برخی از خواص فیلم ها و پوشش های خوراکی از قبیل جلوگیری از انتقال رطوبت و خروج ترکیبات فرار از ماده غذایی، عبوردهی انتخابی گازهای اکسیژن و دی اکسید کربن، به تاخیر انداختن آب زدایی (Dewatering) سطح، تغییرات بافتی، مانعی در برابر عبور چربی ها و روغن ها، افزایش ارزش تغذیه ای، جلوگیری از آب چک، رشد میکروب ها و تندشدگی لیپیدها، حفظ کیفیت محصولات آبزی و فراورده های آن ها در مقابل صدمات فیزیکی ناشی از حمل و نقل است و باعث افزایش زمان ماندگاری آن ها می شوند. برای استفاده صنعتی، لازم است مطالعات علمی بیشتری برای تعیین مکانسیم های تشکیل فیلم از بیوپلیمرها برای بهینه سازی خواص آن ها انجام شود. در مطالعه حاضر ترکیبات زیست تخریب پذیر استفاده شده برای پوشش آبزیان و اثرهای آن ها در حفظ کیفیت آبزیان و مکانیزم عمل آن ها بررسی شده است.

پژوهش حاضر با هدف فهم چگونگی رؤیت پذیر شدن کُردها در دورۀ پهلوی دوم انجام شده است. این پژوهش تلاش دارد با استفاده از روش تحلیل گفتمان، به تصویری تا حدودی گویا، روشن و قابل استناد «از» و «درباره» کُردها در مجلات فارسی زبان این دوره دست یابد. به همین منظور متن و فرامتنِ مطالب مرتبط با موضوع مورد تحقیق در این نشریات در بازه زمانی مورد اشاره، مورد تحلیل و پژوهش قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که تصویرسازی از کُرد و کردستان در مجلات دوره پهلوی دوم، متاثر از قطب بندی هایی مانند «خود/دیگری»، «مرکز/حاشیه» و «سوژه/ابژه» است. در این مطالب، کُردها همواره هویتی ثابت و از پیش تعریف شده دارند، این تاکید بر مفهوم ثبات، تکنیک و بلکه تاکتیکی مهم و موثر در «ساخت ایدئولوژیک سوژه ی کُرد» و «دیگری بودگی» اوست. تصویر غالب و پُررنگ از کردها در این مجلات، تصویری است موزه ای و همچنین توریستی از آنها؛ آدم هایی در اعماق تاریخ که نباید به آنها دست زد، مبادا که از «بکر بودن» بیفتند. سایه این «ایده باکرگی» بر ساحَت های مختلف هستی و کیستی «سوژه کُرد» از زبان و لباس و پوشش او گرفته تا آداب و رسوم و آئین اش، گسترده شده است.اهمیت سوژه ی «کُرد» به بودَش در تاریخ است و کمتر سخنی از شرایط اجتماعی، اقتصادی، سیاسیِ روز کردها در میان است.

مسأله­ی مقاومت در مقابل جریان در مجاری روباز دارای پوشش گیاهی در دهه­های اخیر مورد توجه بسیاری از محققین قرار گرفته است. حضور پوشش گیاهی در مناطق مستعد سیلاب و حاشیه­ی رودخانه­ها تأثیر قابل توجهی بر پراکنش انرژی و کاهش خسارات دارد. در این مقاله به­منظور بررسی اثر پوشش گیاهی در آبراهه­ها، پوشش گیاهی صلب و انعطاف­پذیر با نمونه­های مصنوعی  مدل­سازی شد. در شرایط آزمایشگاهی، نیروی درگ اعمال شده بر مدل پوشش گیاهی غیر مستغرق به­صورت مستقیم با استفاده از حس­گر نیرو در بخش متحرک فلوم اندازه­گیری شد­. در این مقاله، شاخص جدیدی با عنوان "شاخص تراکم" پوشش گیاهی معرفی شده­است. این شاخص به سطح مقابل جریان هر واحد پوشش گیاهی و مجموع تعداد واحدهای پوشش گیاهی در محدوده مورد مطالعه بستگی دارد. نتایج نشان داد در هر دو مدل صلب و انعطاف پذیر، با افزایش شاخص تراکم پوشش گیاهی و عمق نسبی، میزان جذب نیروی درگ افزایش می­یابد. بررسی اثر شاخص تراکم پوشش گیاهی نشان داد افزایش این شاخص تأثیر   به­سزایی در کاهش ضریب درگ دارد؛ به­طوریکه در بیشترین میزان افزایش شاخص تراکم، کاهش 8/19 درصد در ضریب درگ مشاهده گردید. افزایش عمق نسبی جریان تا رسیدن به مرحله­ای که پوشش گیاهی در آستانه­ی استغراق قرار گیرد، به­ترتیب در دو مدل صلب و انعطاف­پذیر موجب کاهش 81/ 12 درصد و 43/10 درصد ضریب درگ می­شود. در نهایت دو مدل ریاضی با ضریب رگرسیون 87/0 و 89/0 به­ترتیب به­منظور تخمین ضریب درگ پوشش گیاهی صلب و انعطاف­پذیر با در نظر گرفتن پارامترهای بدون بعد مؤثر ارائه گردید.

افزایش توجه به مسائل زیست محیطی، استفاده بیش از حد از بسته بندی های مصنوعی، با در نظر گرفتن نیاز مشتری منجر به افزایش تحقیقات در زمینه مواد بسته بندی گردیده است. کاغذ که ماده ای تخریب پذیر است به طور وسیعی جهت بسته بندی استفاده می شود بنابراین از نظر زیست محیطی سالم است. از آنجا که به دنبال تولید بسته بندی دوستدار محیط زیست و استفاده از مواد اولیه قابل تجدید و پلیمرهای زیست تخریب پذیر هستیم در این پژوهش اثر پوشش دهی چهار نوع پلیمر زیست تخریب پذیر نشاسته آنیونی، کیتوزان، پلی ونیل الکل و اتیلن ونیل الکل بر روی ویژگی های صافی، جذب آب، مقاومت به عبور هوا و شاخص مقاومت به ترکیدن کاغذ حاصل از خمیر سودای باگاس بررسی گردید. پوشش دهی توسط اندودگر آزمایشگاهی صورت گرفت. وزن اندود بر روی هندشیت های حاصل g/m2 6-3 بود نتایج حاصل از اندازه گیری ویژگی های مختلف فیزیکی و مقاومتی نشان داد که شاخص مقاومت به ترکیدن کاغذ های اندود شده با اتیلن ونیل الکل و نشاسته آنیونی به ترتیب منجر به افزایش4/34 و 26/26 درصدی نسبت به نمونه شاهد گردید. و مقاومت به عبور هوا و صافی کاغذ اندود شده با نشاسته به ترتیب 23/173 و 73/18 درصد بیشتر از نمونه شاهد بود همچنین جذب آب کاغذ اندود شده با کیتوزان کمترین میزان را نشان داد.

پوشش های سل-ژل به عنوان پوشش محافظ به دلیل ویژگی های جذاب آن مانند دمای پایین فراوری، تنوع ساختارهای شیمیایی و کاربری آسان، توجه زیادی را به خود جلب کرده اند. پوشش های خودترمیم-شونده ی محافظ می تواند عمر طولانی تر و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری را از راه ترمیم خودبه خودی یا غیرخودبه خود آسیب ها، تضمین کند. در تحقیق پیش رو، پوشش های سل-ژل هیبرید ترمیم شونده حاوی گروه های تترا سولفید برگشت پذیر، سنتز و بررسی شده اند. تاثیر میزان گروه های برگشت پذیر تتراسولفید بر روی خواص ترمیمی مکانیکی و حرارتی بررسی شد. پلیمرهای سل-ژل هیبرید آماده شده، توانایی بسته شدن شکاف به طور قابل توجهی در دماهای متوسط نشان دادند. بازده ی بسته شدن شکاف پلیمری آماده شده به شدت تحت تأثیر دمای ترمیم، دانسیته ی شبکه و درصد گروه های تترا سولفید برگشت پذیر قرار گرفت. بررسی فیلم های سل-ژل هیبریدی ترمیم شونده نشان داد که علیرغم اثر مهم خواص مکانیکی بر عملکرد ترمیم فیلم های سل-ژل هیبرید، عامل کنترل کننده در بسته شدن شکاف آن ها و در نتیجه عملکرد ترمیم، درصد پیوند برگشت پذیر (گروه تتراسولفید) است.

صمغ ها، کلوئیدهای آبدوست، هیدروکلوئیدها، موسیلاژها و پلیمرهای آبدوست همگی به موادی اطلاق می شوند که قدرت تشکیل ژل را دارند. لایه محافظ مورد استفاده بر روی مواد غذایی می تواند از طریق کاهش هدرروی رطوبت، کنترل تبادلات گازی، تنظیم سرعت واکنش های اکسیداتیو و کاهش آلودگی در افزایش عمر نگهداری مواد غذایی موثر باشد. همچنین این پوشش ها می تواند حامل مواد ضد قهوه ای شدن و ضد میکروبی و همچنین حامل موادی باشد که باعث حفظ رنگ و طعم مواد غذایی گردد. بعضی از مزایای پوشش های خوراکی شامل اثرات باکتری کشی آنها، بالابردن ارزش غذایی محصولات، دلپذیر بودن طعم آنها و حتی کاهش آلودگی محیط زیست می باشند. این تحقیق به منظور دستیابی به نانو ذرات زیست تجزیه پذیر از پلیمرهای گیاهی و بررسی تاثیر این نوع پوشش خوراکی بر خصوصیات نگهداری میوه خیار در آزمایشگاه صنعتی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و آزمایشگاه های تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد و به اجرا درآمد. ابتدا با روش خیساندن موسیلاژ کتیرا (Astragalus gummifera)، پنیرک (Malva silvestris)، بذر ریحان (Ocimum basilicum)، بارهنگ (Plantago lanceolata)، اسفرزه (Plantago psylium) و تخم شربتی (Lallemantia royleana) به عنوان پلیمر طبیعی در دمای معمولی، استخراج شد. از اتیل سلولز به عنوان شاهد استفاده شد. سپس فراکسیون محلول در استن این موسیلاژها تهیه شد و با روش فاز دیسپرشن در محلول آبی دارای موازنه هیدروفیل/ لیپوفیل (HLB) های متفاوت بین 5 تا 15 و همچنین در دورهای 750، 500 و 1000 دور در دقیقه نانو ذرات بدست آمد. خصوصیات ذره ای و خصوصیات مورفولوژیکی نانو ذرات بدست آمده بترتیب با استفاده از دستگاه پارتیکل سایز آنالایزر و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) تعیین شد. محلولهای حاوی این نانو ذرات به عنوان یک پوشش خوراکی به عنوان نمونه بر روی میوه خیار بکار رفت و خصوصیات نگهداری آن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که می توان از موسیلاژ پنیرک، کتیرا، تخم شربتی و اتیل سلولز (به عنوان شاهد)، ذراتی در اندازه نانومتر تولید نمود. در حالیکه بذر بارهنگ، اسفرزه و ریحان فاقد فراکسیون پلیمری محلول در استون بودند. بهترین HLB جهت دسترسی به مناسب ترین اندازه ذرات (در حدود 100 نانومتر) در سه پلیمر گیاهی یاد شده برابر با 7 و با سرعت 1000 دور در دقیقه بود. نتایج بخش دوم تحقیق نشان داد که استفاده از این نانو ذرات به عنوان پوشش خوراکی باعث کاهش درصد کپک زدگی و بهبود کیفیت میوه ها در بسته بندی می گردد. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که موسیلاژ حاصل از گیاهان دارویی یک منبع ارزشمند پلیمری بوده و می توان با استفاده از فناوری نانو از آنها را به عنوان پوشش خوراکی استفاده نمود.